Hastanenin Kapısına Kar Doldu
Hastanenin Kapısı türküsü birçok yerde söylenmesine rağmen, asıl doğduğu topraklar Sivas’ın Altınyayla İlçesinin Başören Köyü’dür. Ağıdı dillendiren ise, Arife Erdoğan. Genç yaşında amansız bir hastalığa duçar olan Arife Erdoğan, Sivas’taki hastanede yattığı zaman içinde bulunduğu ruh halini dizelerle dile getirmiştir.
Tarih: 20.1.2018 21:19:15/ 14667okunma / 10yorum

Hastanenin Kapısı

Hastanenin kapısına kar doldu

Gafil düştüm yüreğime dert oldu

Anam hastaneye bende yatmazdım

Hastanenin köşeleri yurt oldu

**

Açma pencereyi değmesin yeller

Bugün efkârlıyım bilmesin eller

Köyüme varınca verem mi derler

Ölüm ver Allahım, ayrılık verme.

**

Cebimde kalmadı artık metelik

Sorma anam sorma ciğerim delik

Ağzımdan geliyor kan bölük bölük

Ölüm ver Allahım ayrılık verme

**

Ağaçlar gazeli yere serdiler

Sıladan haberi eller verdiler

Tabipler derdime eyvah dediler

Ölüm ver Allahım ayrılık verme

**

Muhannet kapısına hiç varmadım

Ben bu dünyadan da murad almadım

Dağlandı yüreğim, tükendi ömrüm

Ölüm ver Allahım ayrılık verme

**

Merdivenden çıktım yan basa basa

Ciğerim kurudu kan kusa kusa

Biliyorum anam ömrüm çok kısa

Ölüm ver Allahım ayrılık verme

**

Ölmeden kuzularımı göreyim

Anasız yavrularımı öpeyim

Dalsız bir ağacım, beni neyleyim

Ölüm ver Allahım ayrılık verme.

**

Başören´in yamacına dayandım

Eller güler iken, ben yandım durdum

Dağlardan çok dertler ile sınandım

Ölüm ver Allahım ayrılık verme

**

Çayırın düzünde kuşlar ötüşür

Cümle alem ocağında gülüşür

Sılama varmadan ecel yetişir

Ölüm ver Allahım, ayrılık verme

**

Sivas´tan yurduma haber ilettim

Gelemezsem beni beklemen diye

Kalmadı takatim, kurudu bağrım

Ölüm ver Allahım, ayrılık verme.

**

Hayın dünya sana meyli neyleyim

Ben de destanımı bir bir söyleyim

Bırakmadın bende murat alayım

Ölüm ver Allahım ayrılık verme

**

Komşular gelin halim dinleyin

Ağrıyıp incinmedim söyleyim

Kadir Mevlam buyruğu neyleyim

Ölüm ver Allahım ayrılık verme

**

Mezarım üstünde yayılan koyun

Gelin komşularım elbisem yuyun

Uşahlar gelmeden mezara koyun

Ölüm ver Allahım ayrılık verme

 

HASTANENİN KAPISI

Türküler bu milletin hasret nidalarıdır adeta. Türkülerle söyleşilir, türkülerle ağlanır. Ana sütü gibi tertemiz demiş ya şair, işte öyle… Ayrılığa, acıya, hasrete, sevdaya dair türküler… Zaten temelden, yangın yeri yüreğiyle özdeş yaşayan Sivas, türkülerin engin kollarında dillendirir ahu zarını…

 Bazen de tutuk bir seyre kabildir türküler. Dağa söylenir, yara söylenir, anaya söylenir vatana söylenir. Ama hepsinin de içinde, ana sütü gibi tertemiz duygular yüklüdür. Bazen yârdir türküler, bazen ana, bazen de atadır türküler. Derde düşen türkülerle söyleşir. Gurbete düşen türkülerin hasret telgraflarını gönderir, sılanın miski amber kollarına

Ama vazgeçmez Anadolu insanı, türküleri yaren edinmeden. Sukut vakitlerinde yanan çerağlar gibi, mısraların deli esrik seyrinden soyarak yılları, bir bir destanlaştırır ağıtları…

Ağıtta bir gelenektir Sivas´ta… Göz perisinin saraylarından araklanana gözyaşları, bir bilinmez derdi anımsatırcasına söyletir âdemoğlunu. Ama âdemoğlu arsızdır aslında. Ağıdın hemen yanı başında gülmeyi de konuk eder sebepsiz. Ağıt ve mutluluk iki yan heybede bir tılsım şerbeti endamında seyri alem eder adeta….

Türkülerin ana damarını, yakılan ağıtlar şekillendirir. Acıya her dem namzet Sivas insanı, ağıtları isimsiz bir deryaya atarlar adeta. Ama ağıttır işte. İçi yananın ve dahi yanmaya tutuşanın, bir telli turna ile kaybedilenin ardına gönderdiği hicran namesi gibi bir işlev görür ağıtlar.

Hani hasret, hani ayrılık, hani gurbet… Hele gurbet, ayrılığın en acısıdır türkü ve ağıtlarda. Ölümden zor bir anlamı çağrıştırır adeta. “Ölüm Allahın emri ya şu ayrılık olmasa”bir atasözü işlevi görerek türküleri destanlaştırır.

Ama neden hazırdır da aslında insanoğlu ağıtlara. Neden her daim hüzne gebedir? Neden hüzün bir canan gibi yanındadır? Hiçbir psikolog hala bu anlamlı derinliğe nüfuz edememiştir. Ama ağıttır bu derinlik işte… Hasrettir, türküdür özleyiştir… İçeriye doğru inen mahzen merdivenleri gibi sıra sıra gama, kedere dairdir her şey… Herşey bir anı sonsuza kadar uzatan türkülerin içine dalana kadardır.

**

Bir Anadolu kadınının sessiz sessiz ağıdındaki masumiyetini ne ifade edebilir? Hangi şair bu ağıt kadar samimi dizeler yazabilir? Hangi ressam bu ağıdı resmedebilir. Akşamın alacasında, gönle düşen bir çise gibi, gözyaşlarını akıtan bir yaşlı kadının, yemenisinin ucuyla gözyaşlarını sessiz sessiz silmesini, hangi kalem anlatabilir sahi? Hangi yazar romanında bu şekli tasvir edebilir? Hangi tiyatroda, gözyaşlarından örülü gerçek bir sahne oynanabilir?

Şu mısralara bakar mısınız?

“Ağaçlar gazeli yere serdiler

Sıladan haberi eller verdiler

Tabipler derdime eyvah dediler

Ölüm ver Allahım ayrılık verme”

Bir Sivas anasının, titrek mırıltısında, onun nazenin esrik bakışında ne destanlar gizlidir. O destanı okuyamamadır bütün sorun. Bütün sorun gönlün girdap saraylarında, o masum nidaları dinleyememektir. Bir çınar gibi, dizi dizi dizilen can anaların, yüreğe gönderdiği tılsımlar, cananın ömrü ile özdeşçesine kara toprağa namzettir.

 Ağıtlarda bunu tamamlayan en önemli ayaktır. Ağıtlar da Anadolu insanının iç yangınlığını dile getirir. Bu iç yangınlığın nidasıyla söylenen nice ağıt, kültürümüzü tamamlar ve gelecek kuşaklara güzellikler bırakır. Ölüme yakınlık işte. Yavrulara hasret olmayı gerektirecek bir duruma doğru ilerleyen zamanlarda, hangi yürek çığlığını göndermez arşı alaya. İşte bir çığlık daha iniyor yüreğin girdap saraylarından:

 “Ölmeden kuzularımı göreyim

Anasız yavrularımı öpeyim

Dalsız bir ağacım, beni neyleyim

Ölüm ver Allahım ayrılık verme.”

 Hâsılı kelam varalım bu ağıtlı hikâyenin aslına sevgili okurlar. Hastanenin Kapısı ağıdı birçok yerde söylenmesine rağmen, asıl doğduğu topraklar Sivas´ın Altınyayla İlçesinin Başören Köyü´dür.

 Ağıdı dillendiren ise, Arife Erdoğan. Genç yaşında amansız bir hastalığa duçar olan Arife Erdoğan, Sivas´taki hastanede bir müddet yatar.

Hastalığının iyileşmeyeceğini sezmiş olacak ki, bu duygularını şiirle ifade eder. Yalnız okuma yazma bilmeyen Arife Erdoğan, bu dörtlükleri bir hemşireye yazdırır. Ezberi de kuvvetli olan Arife Hanım, hastane çıkışı yanına gelenlere bu deyişleri okur. Hatta kendisi ile orada yatanlardan bir kısmı da, bu şiirlerin bazı bölümlerini yazarlar bir deftere.

Eşi Ali Erdoğan´dan da bazı bölümleri merak dürtüsü ile teyit ettirdiğimizi söylemek isterim. Darı bekaya irtihal etmeden nice önce, konuştuğumuz nice hoş zamanlarda, bu hikâye ile samimi nice şeyi de öğrendiğimi itiraf etmeliyim.

  Ali Erdoğan´dan duyduklarımı hem hafızama, hem de küçük bir deftere kaydettim. Yıllardır yazmayı ve bu incelikli hikâyeyi okurlarla paylaşmayı murat ediyordum. Demek ki vakti zamanı dolmuş da,Altınyayla´nın Başören Köyü´nden sızmış olan bu mısralar, insanlarının yüreklerine doğru seyri suluk etmiş…

 Bu destanın epeyce olduğunu şahsen bilmemize rağmen, çoğu bölümlerine ulaşamadık. Ulaştığımız bölümlerin bir kısmı burada mevcut. Diğer bölümleri de, zamanla okurlarla paylaşmayı murat ediyoruz.

 Okuma yazma dahi bilmeyen bir Anadolu kadınının, irfan ruhundan süzülen bu mısraların, ne kadar samimi olduğunu anlatmaya hacet yok sanırım. Zamanın şartlarında, derdine derman bulamayan bir ananın, veda sukutu adeta...

Adım adım bu dünyadan göçmeye hazırlanan bir insanın, haleti ruhiyesini de açıklamaya yeter sanırım. Ama metaneti elden bırakmayan bir ruh dinamizmi.

Bu türküleşen ağıtta, nice de ahlar gizlidir belki de. İçinde biriktirdiği acıların dillendirilmesinin de ötesinde, evlatlarından ayrılacağı hissi, iyice içerisine yerleşen Arife Hanım´ın, Allaha masumane yakarışı da çok önemli. Zerre ayrılığı istemeyen bir ruh hali. Ayrılığın ölümden daha acı olduğunu dillendiren bir duruş…Ama mukadderata da boyun eğme inancı ve sadakati…

Anadolu´nun uzak yalnız bir köyünde, okuma yazma bile bilmeyen birisinin yüreğinden sızan bu mısralar, bizim insanımızın içinin ne kadar da zengin olduğunun bir nişanesi adeta.

Paranın, pulun, şanın şöhretin anlayamayacağı bu mısralar, bizi yeniden yürek ülkesine davet etmekte…

 Uzunca bir bölümünü burada sizlere ilk defa sunmaya çalıştık. Ola ki diğer bölümlerini de duyan bilenler çıkar da, kültür hayatımıza bir katkı sunarlar…

                                                              Osman ÇELİK

 








Kaynak:

Anahtar Kelimeler: Pazartesi SİVAS POSTASInda
Okuyucu Yorumları (10 yorum)
Adınız Soyadınız *
E-Posta *
 
Telefon
Güvenlik *
Yenile
 
Yorumunuz *
ŞÜKRÜ KAYACAN
20.6.2015 18:42:04
SİVAS´IN önde gelen kültür insanlarından biri olan OSMAN ÇELİK hocamıza,bu türkünün kaynagını araştırıp,kamuoyuna sunduğu için teşekkür ederiz.
DELİİLYASLI
20.6.2015 19:00:00
OSMAN HOCAMIZ İLE GURUR DUYUYORUM.hem yöremizin kültürünü tanıtıyor hem de Sivasta yöremizden pek çok kişinin işe girmesine ağabeylik yaptı.
ELİF
20.6.2015 19:41:49
OSMAN ABİME TEŞEKKÜR EDERİM.Bu türkinin yöremize ait olduğunu belgelediği için.
Altınyaylalı
20.6.2015 21:56:00
OSMAN ABİ, Bu kültürel incelemeni dikkatle okudum. saol abi. BU AĞIDIN bizim oralara ait olması bizi mutlu etti. Senin kültür konularına duyarlılığını biliyorum.Ayrıca sayende neredeyse 40 kişinin üstünde Çağrı Merkezine girmemize aracılık ettin.Allah Razı olsun abi. SİVAS POSTASİ GAZETESİnde çalışmalarını yakından izliyoruz.
Kemal SARIKAYA
20.6.2015 22:30:42
"Hastanenin Kapısı" türküsüne pek çok İL sahip çıkmaktaydı. LAKİN değerli YAZAR OSMAN ÇELİK bu türkünün Sivas İli Altınyayla İlçesi Başören KÖYÜ´ne ait olduğunu belgeledi. OSMAN BEY´e bu önemli çalışmasından dolayı SİVAS adına teşekkür ediyorum.
Sevil YAKAR
21.6.2015 00:27:45
Bu türküyü çok severim ben. Başka şehirlere ait sanırdım. OSMAN BEY sağolsun bizi aydınlattı.Türkünün diğer bölümlerini de zevkle okudum. SİVAS ben ce kültür ocağı. Osman ÇELİK BEYE bu özel incelemesinden dolayı teşekkür ederim. Saygılarımla...
Ragıp bayram
21.6.2015 17:12:55
Osman Bey, Sivas için gösterdiğin çabayı alkışlıyorum.Senin gibi aydınlar ile Sivas geleceğe adım atacak.Bü türküyü de kültürümüze kazandırdığını için teşekkür ederim. Dr.Ragıp BAYRAM
elif nisa
23.6.2015 20:44:33
Osman hocam, Çok güzel bir yazı.Senden Allah razı olsun hocam.Seninle gurur duyuyorum.Sivas ta başı sıkışana koşan,onlarca insanın ekmek yemesine sebep olan birisin abim.Senden binlerce Defa Allah razı olsun.
TONUSUL
13.8.2015 17:40:22
OSMAN HOCAM SİZE TEŞEKKÜR EDERİM. BEN BU TÜRKÜYÜ BAŞKA YERİN SANIRDIM. Bizi araştırmaların yoluyla aydınlattığın için teşekkür ederi. SENİN GİBİ KALEMİ GÜÇLÜ BİR İNSAN BİZİM topraklarımızda yetişttiği için şanslıyız.
havva
22.1.2018 21:05:34
Çok icli bir turku
AZİZ VLAS Turizme Kazandırılmalı
AZİZ VLAS Turizme Kazandırılmalı
Sivas´ta yaşadığı bilinen Aziz VLAS, dünyanın her tarafında Sivaslı VLAS olarak tanınıyor. Mezarının Gök Medrese civarında olduğu varsayılan VLAS´ın, isminin yaşatılıp turizme kazandırılması durumunda, pek çok değişik milletten insanın, SİVAS´a gelerek AZİZ VLAS´ı ziyaret edip inanç turizmi açısından şehre önemli katkıların sağlanacağı belirtiliyor.
Sanki her  şey...
Sanki her şey...
sanki her şey
Kendine İyi Bak!
Kendine İyi Bak!
Kim ne derse desin, bu ülkede hemen hemen herkes Ahmet Kaya dinlemiştir. O isyanın, hasretin, aşkın söze gelmiş halidir...
KIZILIRMAK,Kolun Kanadın Kırıla!
KIZILIRMAK,Kolun Kanadın Kırıla!
1998 yılında FRANSA da bir iş için gitmiştim. PARİS´ın kenar semtlerinde kader ya bir SİVASLI aileye denk geldim bahçede. Varoslunlar hatırları daim olsun SOFRAYA buyur ettiler. Sarıldık koklaştık. Oğulların adı ŞAHİN imiş. Kalktım öptüm gözlerinden. Onlar ağladı ben ağladım, onlar ağladı ben ağladım…
Kaf Dağı İnsan Yüreğidir
Kaf Dağı İnsan Yüreğidir
Bu otuz kuş anlamış ki, gerçek yolculuk samimi ve çileli olandır. Kendinden bildiğin uğruna, kendi yüreğini hesaba çekmedir gerçek yolculuk…
Bir Başkadır Benim Memleketim!
Bir Başkadır Benim Memleketim!
TRT AVAZ ekranlarında yayınlanan “Ninniden Ağıta Anadolum” programı SİVAS kültürünü ekranlara taşıyarak izleyenleri gözyaşı ülkesine götürdü.
ŞARKIŞLA´nın Bedir Türküsü
ŞARKIŞLA´nın Bedir Türküsü
Bedir türküsüne yolunuz uğradı mı hiç? Şarkışla semâlarını tel tel yakıp kül eden Bedir Türküsüne yüreğiniz vardı mı hiç?
PAŞAKÖYLÜ Keşiş´in Yılkı Atı
PAŞAKÖYLÜ Keşiş´in Yılkı Atı
“Taptığına İyi Tap, Tuttuğun İşi İyi Tut Eğer Muaffak Olamazsan Beni Şu Göllere At
Monna Rosa
Monna Rosa
Zeytin ağacının karanlığıdır Elindeki elma ile başlayan...
Dünya da Bir Tek Sivas´ta Yapılıyor
Dünya da Bir Tek Sivas´ta Yapılıyor
Sivas Mutfağının Sultanı olan TONUS KÖFTESİ, dünyada bir tek ALTINYAYLA yöresinde yapılıyor. Özel misafirler için hazırlanan bu köfteye, düğün köftesi de denilmekte.
Kaldırımlar
Kaldırımlar
Ölüm yıl dönümünde büyük düşünce insanı üstad Necip FAZIL KISAKÜREK´i rahmetle anıyoruz.
Esenlik Bildirisi
Esenlik Bildirisi
Yargı kesin: Acı duymak ruhun fiyakasıdır
Yağmur Duası
Yağmur Duası
/Ortalıkta ölüm sessizliği var/
Bir Japon Nasıl Ölür
Bir Japon Nasıl Ölür
Edebiyatımızın önemli isimlerinden Ali AYÇİL´in DERGAH YAYINLARI´ndan çıkan “BİR JAPON NASIL ÖLÜR” adlı şiir kitabı beğeniyle takip ediliyor.
bir Cahit ZARİFOĞLU şiiri
bir Cahit ZARİFOĞLU şiiri
Kavuşmalarımız ağır aksak, ayrılıklarımız koşar adım...
Başlangıç Tarihi
Bitiş Tarihi
E-Gazete
Son Sayı
Önceki Sayılar
Sivas için namaz vakitleri
İmsak Güneş Öğle İkindi Akşam Yatsi
06:00 07:44 12:44 15:09 17:27 18:59
Çok Okunanlar
Çok Yorumlananlar